Savaş, haritalar üzerinde değil insan bedeninde, kopan bir bacağın sızısında ve yarım kalan hayallerde biter. Savaş Yücel, Kan Çiçekleri’nde mürekkebi değil kendi kanını akıtıyor sayfalara. Bu eser, sadece bir gazinin anıları değil; "Vatan sağ olsun!" derken titreyen dudakların, buz dağının görünmeyen yüzündeki o yakıcı gerçeğin manifestosudur.
Burada hamaset yok; barutun genzi yakan kokusu, ihanetin soğuk nefesi ve bedeli ödenmiş bir sessizlik var. Okurken irkilecek, belki konforunuzdan utanacak, ama o "kınalı kuzuların" gözlerinin içine bakmaya nihayet cesaret edeceksiniz. Bu eser yüreğinize bir şarapnel parçası gibi saplanacak ve size unutulması imkânsız bir yüzleşme yaşatacak...