Nitekim Allahu Teâlâ şöyle buyurur: "Kalplerinde maraz vardır." (Bakara: 10)
Yine Allahu Teâlâ şöyle buyurur: "Çünkü o gün ne mal, ne evlât fayda verir. Ancak Allah`a ortak koşmamış ve kuşkudan pâklanmış bir kalb ile gelenler kurtulur."Evet, o gün Allah`a tam teslim olarak selâmet bulup İslâm olmuş bir kalple gelenler fayda bulurlar. Hasta olan beden nasıl cihanda ölüme yaklaşmışsa, hasta olan kalp de manevî ve ebedî ölüme yaklaşmıştır. Nitekim hastada sağlığına kavuşma umudu yoktur. Meğer nefsinin isteğinin aksine hekim tavsiyesiyle ilâçlar kullanarak içe. Bunun gibi gönlün de hastalığına çare yoktur. Evvelâ nefsin isteğine, şeriat sahibinin sözüyle muhalefet etmelidir. O şeriat sahibi halkın gönüllerinin hekimidir.Sözün kısası, beden ilâcının ve gönül ilâcının tedavisinin yolu birdir, aynı yoldur. Bu tıpkı, sıcaklığı soğukluğun, soğukluğu da sıcaklığın koğduğu gibidir. Şu kimsede ki, kibir, gurur, kendini beğenme üstünse, zoru zoruna da olsa alçak gönüllü olmak ona şifa verir.