Badem ağacının gölgesinde, bembeyaz yapraklarının saçlarımıza serpildiği dallarının altında otururken tek bir soru vardı aklımızda: Renkleri, şekilleri, insanları ve hayvanları, kısaca içinde yaşadığımız hayatı, birebir aynı mı görüyordu gözlerimiz?

“Bugün, var olanı resmetmeye çalışmak umudu teşvik eden bir direniş eylemidir,” diyor John Berger. Kelimelerle ilmek ilmek satırlara, hatta satır aralarına sığdırılmaya çalışılan resim tam olarak bu. Sevda Yurtalan Eren her öyküde halkın sesine, acılarına ve ortak mücadelesine kulak veriyor; sınıfsal çelişkilere işaret ederek yaşam denilen kavgaya zabıt tutuyor. Her cümlede kolektif bir bilinç uyandırma ve daha adil bir dünya için kelimelerden bir köprü kurma ülküsüyle yola çıkan bu kitap, okuyucuyu da bu köprüden geçmeye davet ediyor.

Yaşadıklarımızı ve hâlâ yaşamakta olduklarımızı kısacık düşününce zihnim; kadınlığın, erkekliğin, çocukluğun; hakkın, hukukun; eşitliğin, eşitsizliğin; varlığın, yokluğun; zenginliğin, fakirliğin; hayallerin, gerçekliğin aslında bizlere nasıl göründüğünü fark ettirmişti. Ve ben ilk sorunun cevabını bulmuştum