Yaşamın en parlak anında, kaçınılmaz bir sonun gölgesi düştüğünde, insan ruhu hangi uçurumlara sürüklenir?
Lev Tolstoy, başyapıtı İvan İlyiç’in Ölümü’nde, sıradan bir adamın, yüzeysel bir yaşamın ortasındayken ansızın yüzleşmek zorunda kaldığı ölüm gerçeğiyle yaşadığı derin varoluşsal krizi anlatıyor. Hastalığın acımasız ilerleyişi, yalnızlığın kemiren hissi ve "doğru yaşayıp yaşamadığına" dair o yakıcı soru, İvan İlyiç’in vicdanında amansız bir savaş başlatır.
Yazarın kendi ölüm korkusundan ve inanç arayışından süzülen bu çarpıcı eser, modern insanın yozlaşmış değerlerini, ölümün kaçınılmazlığı karşısındaki acizliğini ve ruhun kurtuluşuna dair o sarsıcı umudu çıplak bir gerçeklikle gözler önüne seriyor.
İnsanlığın en temel korkusuna ayna tutan, yaşamı ve ölümü cesurca sorgulayan, vicdanlarda derin bir yankı bırakacak zamansız bir klasik.