Oradasınız. Ülkenin kültürel etkisini hissediyor, yaşıyorsunuz. Dönüp geliyor etkisinden kurtulamıyorsunuz. Ancak yaşadıklarınızı ve hissettiklerinizi yörüngede dönen çaydanlık gibi kimseye kanıtlayamıyorsunuz.  
Dahası, geziniz sonlandıktan sonra bile ülke coğrafyasının, sosyal yaşantısının etkisini hissediyor var ile yok arasında bir yörüngede kalmaya devam ediyorsunuz. 
Russel’ın çaydanlığı gibi kültürel bir yörüngede takılıp kalıyorsunuz. 
Kimse sizin bu halinizi görmüyor, duymuyor, anlamıyor… 
Gezginleri şimdiden uyarmak gerekiyor. Size neyin çarptığını anlamayacak, girdiğiniz yörüngede öylece kalıp her seferinde kendini tekrar eden bir döngü içinde olduğunuzu zaman içinde fark edeceksiniz. 
Ne içine girebileceksiniz ne de tam olarak kurtulabileceksiniz. 
Birileri sizin oradan fena halde etkilendiğinizi görse bile etkileyenin ne olduğunu ifade edecek sözcükleri bulamayacaksanız. 
Gülhane parkındaki ceviz ağacı gibi kimsenin farkında olmadığı, sakince yörüngesinde dönen, varlığı veya yokluğu tartışmalı bir çaydanlığı andıracaksanız. 
Yine de kendinizi iyi hissedeceksiniz…