“İnsanlığım Kirlenmeden Önce”, modern hayatın gürültüsünden kaçıp dostlukta, doğada ve insanın özünde kendini arayan insanların hikâyesi…
Bekir, Maksut ve dostları; bir dağ evinin gölgesinde, bağlama sesine, şarap kadehlerine ve uzun sohbetlere sığınırken aslında kaybolan insanlığı konuşurlar. Betonlaşan şehirleri, kirlenen nehirleri, unutulan merhameti, dostluğu ve vicdanı sorgularlar. Her biri kendi yarasını taşırken; türküler, şiirler ve anılar arasında insan kalabilmenin yollarını arar.
Bu öykü; Yörük kültüründen Anadolu irfanına, doğa sevgisinden toplumsal eleştiriye uzanan sıcak ve sarsıcı bir anlatı sunuyor. Dost sofralarında yükselen kahkahalarla ölümün sessizliği, umutla hayal kırıklığı, sevgiyle yalnızlık iç içe geçiyor.
“İnsanlığım Kirlenmeden Önce”, sadece bir dostluk hikâyesi değil; modern dünyanın kirine karşı insan ruhunu koruma çabasıdır.
“İnsan, kendi acısını yutabilen tek varlıktır…”