Dünya edebiyatına adını altın harflerle yazdıran Dostoyevski’nin kaleminden çıkan ilk büyük şaheser İnsancıklar, St. Petersburg’un acımasız ve dondurucu sokaklarında yankılanan sessiz bir çaresizliğin ve dokunaklı bir fedakârlığın öyküsüdür. Yaşlı, yoksul ve yapayalnız bir devlet memuru olan Makar Devuşkin ile hayatın ağır yükü altında ezilen genç ve kırılgan Varvara Alekseyevna’nın birbirlerine sığındıkları o titrek mektuplarla örülen bu roman; sefaletin insan onurunu nasıl acımasızca sınadığını, kaska katı kesilmiş bir dünyada saf sevginin ve merhametin ne denli büyük bir isyan olabileceğini sarsıcı bir dille anlatıyor.
Dostoyevski, insan ruhunun en derin ve en saklı yaralarına dokunurken, sadece birbirine tutunmaya çalışan iki “küçük insanın” değil, toplumun dışına itilmiş, görünmez kılınmış tüm yoksul ruhların evrensel acısını o eşsiz edebi dehasıyla ölümsüzleştiriyor.