Yaşamlar yaşıyoruz,Bize aitmiş gibi duran ama aslında bize ait olmayan yaşamlar...Ya benzemek istiyoruz ya da benzetmek...Ne kendimizi,Ne de kendimizin dışındakini;Olduğu gibi kabul etmiyoruz...Tüketiyoruz,Bize ait olan ne varsa bir bir tüketiyoruz...Bir yaşam var yaşadığımız; soluklarımızı içinde aldığımız...Bir de yaşam var hayallerimizde...Hayal ile gerçek arasında gidip gelirken yaşam bir solukta akıp gidiyor...Ben, mutlu olmalıyım dedikçe mutluluk hepimizden usulca uzaklaşıyor;Ben,Sen,O, birlikte mutlu olmaya çalışmadıkça mutsuzluklar çığ gibi büyümeye; zaman ise akıp gitmeye devam edecek...Biz, mutlu olmalıyız...Bizi mutlu edecek olan; farklılıklarımız, düşüncelerimiz, hayallerimiz, inançlarımız, kültürlerimiz, dillerimiz, samimiyetimiz, hoşgörümüz...Düşünce özgür bırakıldıkça olgunlaşacak insan...Ve, daha yaşanılır olacak yaşam...