Bir kere hayal kırıklığına uğrayan kalp,
Sever belki, ama hep bir mesafeyle…
Güvenir belki, ama hep bir tereddütle…
Güler belki, ama gözlerinde asla silinmeyen bir gölgeyle.

Çünkü hayal kırıklığı,kalbin hafızasıdır;
Unutmak istersin ama unutturmaz.
Her tebessümün kıyısında,bir gölge gibi bekler.
Her güvenişinde, usulca fısıldar kulağına:
Daha önce de inanmıştın .

Ve işte o an anlarsın:
Asıl ağırlık, yaşananlarda değil,
kalbinin sakladığı sessizliktedir.