Bir çocuğun dünyasına biraz dikkatle bakarsanız; bir bonibon yalnızca bonibon olmaktan çıkar, bir cami minaresi Galata Kulesi’ne dönüşür, sahilde bulunan bir kamış uzun uzun anlatılacak bir “ney” hikâyesinin başlangıcı olur. Bir kelebek misafirliğe gelir, bir kitap kaybolur, bir oyuncak gözlük paha biçilemez bir hediyeye evriliverir. Bu kitap, bir halanın sevgili yeğeniyle yıllar içinde biriktirdiği hatıralardan doğuyor. İlk “hada”dan başlayan bu yolculuk; gülme saatlerine, renk renk bonibonlara, çocukça sorulara, masallara, kitaplara, resimlere, kahkahalara ve küçük ama unutulmaz ayrıntılara uzanıyor. Neslihan Karahan, kendi hayatından absürt anları da bu hatıraların arasına katarak kimi zaman bir kitabın peşine düşüyor, kimi zaman bir kelimenin izini sürüyor, kimi zaman da gündelik hayatın en sıradan hâlini küçük bir mizah sahnesine dönüştürüyor ve kitabın bütününde kendi dünyasıyla Ilgın’ın dünyası yan yana geldikçe ortaya; çocukluğun şaşırtıcı mantığıyla yetişkinliğin tuhaflıklarını buluşturan, yer yer düşündüren, çoğu zaman gülümseten hikâyeler çıkıyor.