İbn Fadlan Seyahatnamesi, bir Arab’ın dünyanın uzak bölgelerine yaptığı yolculuğa dair en eski seyahat metnidir. İbn Fadlan, İtil Bulgar Kralı’nın daveti üzerine çıktığı seyahatini 10. yüzyılda Türk, Rus ve Slav (Sakalibe) topraklarına yapmıştır.
Bu seyahatname, Dünya tarihine, nadiren kaydedilmiş olan halkların yaşam biçimlerine dair benzersiz niteliğinde belgeler sunduğu ve bu alandaki tarihî boşluğu doldurduğu için önemlidir. İbn Fadlan, özellikle Ruslar olmak üzere Slav halklarının tarihine işaret etme konusunda öncü kabul edilir.
Bu seyahatname; elçi İbn Fadlan’ın temsil ettiği yüksek medeniyet seviyesi ile aralarına girip konakladığı, o dönemde henüz vahşilik/ilkellik aşamasında olan halklar ve kabileler arasındaki derin uçurumu da gözler önüne serer. Nitekim bu seyahatname hakkında çok şey söylenmiş ve zaman içinde dünyanın çoğu temel dillerine çevrilmiştir.

Bu baskının önemli bir özelliği daha vardır: Bu baskıda, Yâkut el-Hamevî`nin uzun alıntıları ve araştırmacıların İbn Fadlan`ı kaynak olarak kullandığını bilmediği el-Kazvînî`nin notları gibi metinler de bu çalışmaya dâhil edilmiştir.