“Bu kitaptaki yazılar, gerçekten de bir hurufînin, bir edip bakışının ürünleri. Edebiyat insanları arasında sinemaya özel bir tutkuyla bağlı kalanların sayısı az değildir; kimileri, yedinci sanat için çalışmış, kenarda ya da derkenarda koşut bir şerit yaratmışlardır. Onlardan sayılamam ben: Birkaç yönetmen arkadaşım oldu (bu konuda aldığım en önemli iltifat, Ali Özgentürk’ün bir söyleşisinde “sinema eleştirmenlerinin değil, Enis Batur gibi birinin filmim hakkındaki düşüncesini merak ederim” sözüdür), oyunculuk yapmam için kapımın çalındığı da oldu (ne çok Türk şairi ekrana çıkmıştır), ama hiçbir işbirliği yapmadım bugüne dek —yapmadımsa, otuz yıl sonra elime amatör bir kamera aldığıma göre, hâlâ içimdeki “Uç Sinemacı”dan beklediklerim var demektir: Ola ki bir dakikalık, dört dakikalık, kimbilir oniki dakikalık işler belki de. İşe otuzsekiz yıl önce Stan Brakhage ile koyulan, sonunda Guy Debord’a varan biri için sinema, yalnızca tecim çarkının ötesinde bir noktada başvurulabilecek yol bana kalırsa.” Enis Batur