Bekçi’nin dini, ideolojisi, statüsü ve cinsiyeti yok. O her an her yerde. Kimi zaman apaçık ortadadır, kimi zaman da görünmez, ortaya çıkacağı vakti bekler kendini kuytularda besleyerek. En ahlaklı o olur, hesap sorar, katline ferman çıkarır bir zamanlar savunduğu tüm değerlerin karşısına geçerek.
 
Yasaklar koyar bekçi, arzularını yaşarken. Kapalı kapılar ardında şehvetini fısıldarken vaazlar, nasihatler verir. Namusu için diğer bekçiyi öldürür yerinde olmayı isterken…  Çünkü bir bekçinin diğer bekçiden bir farkı yoktur. İkiyüzlüdür bekçiler, sadece sahip olup kontrol etmek isterler. Her şey bekçinin kendisi içindir!
Mehmet Karakuş, Bekçi hikâyeleriyle insanın toplum içindeki örtülü riyakârlığına dikkat çekiyor.