Bazı hikâyeler vardır;
bir çocuğun kalbinde başlar, bir ömrün vicdanında sürer…
Bir beyaz köpeğin gözlerinde terk edilmenin hüznü,
bir soba başında suskun kalan genç bir kızın kaderi,
örs başında çekiç sesleriyle yoğrulan bir ustanın emeği…
Bu öyküler; betonlaşmadan önceki mahallelerin tozunu,

çocukluğun saf inancını,
insanın içini acıtan o geç kalmış pişmanlıkları taşır.
Her satırında biraz geçmiş,
biraz kayıp,
biraz da “keşke” vardır.
Ve okudukça anlarsınız:
Hayat en çok, içinden geçip gittiklerimizde saklıdır.