İlk ve son nefes arasında sıkışıp kalandı HAYAT...
            Ve toplanan o güzel anlardı hayatı tahammülleştiren 

             Hayat boyunca hep bir şeyleri ya da birilerini bekler insan.
             Benim, yarım asırlık hayatım boyunca beklediğim kimse olmadı.
             Hayatta her daim tek başıma dik durdum ve ardımda bıraktıklarıma tekrar bakmadan yürüdüm, gittim kendi yolumda.
             Son yıllarda, doğum günümde eski yaşımı uğurlarken ne bir pasta kestim ne de üzerine dizilen mumları üfledim, umutlarla dolu yeni yaşıma “Hoş geldin!” derken bile hayıflanmadım.
             Yaş aldıkça hiçbir şeyi umursamıyorum artık eskisi gibi. Ne boş işleri takmışım kafama, ne boş şeylerle yormuşum ürkek yüreğimi.