“Bu şimdiki âlemlerden pek uzaklara gitmiştik; mazi ile aramızda ebedi fırtınalarla cenkleşen büyük denizler var idi. Şimdi her şey yeni idi: Hatta kalplerimiz, hatta hislerimiz, hatta ilk günlerde kubbe-i saf ve laciverdisi (berrak ve lacivert kubbesi) altında misafir olduğumuz sema-yı mükevkeb (yıldızlı gökyüzü) bile yeni idi…”

Edebiyatın, gazeteciliğin ve fikir dünyasının kesişim noktasında bir isim: Hüseyin Cahit Yalçın.

Servet-i Fünun edebiyatının güçlü kalemlerinden biri olan Hüseyin Cahit Yalçın, sadece bir hikâye ve roman yazarı değil; aynı zamanda keskin bir eleştirmen, üretken bir gazeteci ve usta bir çevirmen olarak Türk edebiyatına damgasını vurmuştur. Romanlardan hikâyelere, edebî ve siyasi hatıralardan dilbilgisi kitaplarına uzanan geniş bir yelpazede yazdığı eserler, onun çok yönlü ve aynı zamanda velut kişiliğini ortaya koyar.

Hüseyin Cahit Yalçın’ın “Hayat-ı Muhayyel” adlı hikâye kitabı, içerdiği 21 hikâyeyle birlikte ilk kez günümüz okuruyla buluşuyor.1908 tarihli son Osmanlıca baskı esas alınarak Latin harflerine aktarılan bu çalışma, metne sadık kalırken çağdaş okuyucunun metni rahatça anlayabilmesi için bağlamsal bir sözlükle desteklendi.

Hayat-ı Muhayyel, yalnızca bir hikâye kitabı değil aynı zamanda Servet-i Fünun’un edebî iklimine açılan özgün bir kapı.