Bir salyangoz kaybolur ve ciddiyetle aranır. Bir kargo beklenir ve bütün gün askıya alınır. Bir kahve, sadece içilen bir şey olmaktan çıkar. Hayat Biraz Telveli, tam da bu tür anların peşinden gidiyor.
Umut Furkan Çakır, ilk öykü kitabında büyük olaylar kurmak yerine, hayatın zaten içinde olan ama çoğu zaman fark edilmeyen hâllerini görünür kılıyor. Tekrar eden küçük hatalar, kalabalığın içinde sıkışan bedenler, bekledikçe değişen zaman... Bu öyküler bir sonuca bağlanmıyor; bir durumun içinde kalıyor.
Metinler açıklamıyor, yönlendirmiyor. Ama okuru, zaten bildiği bir hissin içine bırakıyor. Okurken bir şey “olmasını” beklemiyorsun; bir noktada, zaten bir şeylerin çoktan olmuş olduğunu fark ediyorsun.
Bu kitap, hızlıca geçilecek hikâyelerden değil. Daha çok, okunduktan sonra sende kalan o hâlden oluşuyor.