“Bu satırlarda kimi dostlarımızın isimlerini açıkça zikrettik, kimilerini ise sevgiyle gizli tuttuk; ancak satır aralarında kendisini bulan herkes, o hikâyenin asıl kahramanı olduğunu muhakkak anlayacaktır.
Ömrümüze dokunan öğretmenlerimize, öğrencilerimize, çocukluğumuzu ve gençliğimizi paylaştığımız tüm yol arkadaşlarımıza şükran borçluyuz. Hayatımıza dahil olan tanıdık ya da tanımadığımız her bir insanımıza derin bir saygı duyuyor; şayet bilmeden bir kalbi kırdıysak samimiyetle özür diliyoruz. Sürçülisan ettiysek affola...”