Hatırlanmaya Değer İki Tezahür ve Ölüm İçin Bir Model, iki ebedi dost Jorge Luis Borges ve Adolfo Bioy Casares’in kendilerine has mizah dünyalarını okuru dışlama pahasına da olsa yansıttıkları en çarpıcı eserlerdir. İlk iki öyküde Honorio Bustos Domecq’in kaleminden, korkudan ölen küçük bir kızın trajedisine ve nefis yemeklerin gökteki iştah kabartan gösterisine tanıklık ediyoruz. B. Suárez Lynch mahlasıyla, H. Bustos Domecq’in önsözüyle yayımlanan “Ölüm İçin Bir Model” ise, Borges’in kendi deyimiyle, okuru “bir şakadan diğerine savurmak” üstüne kurulmuş, kırklı yılların Buenos Aires çevrelerine ışık tutan polisiye bir oyundur. Klasik öykü anlatısından farklı bu zekâ oyunu, türün tüm sevenlerine olduğu kadar edebi yenilik arayanlara da hitap ediyor. Yaratıcılığın ve tahayyülün sınırlarını zorlayan, özgünlüğün anlamını sorgulatan bu iki ustanın cin fikirliliğine şahit olmak için ideal bir okuma.

Batı tarafı tamamen risotto kaplıydı, buna karşılık güneyde köfte, kabak tatlısı ve krem karamel çoktan belirginlik kazanmıştı.