İnsanlar neden ötekileştirir veya öteki

görür birbirni? Böyle görmenin

ontolojik (yaratılıştan gelen) bir

temeli var mı acaba? İnanılan `kutsal

kitaplar` bu temayülü ne kadar

besliyor ve destekliyor? Bu soruları

tersinden sorarsak insanlar, Nazım

Hikmet`in deyişiyle ``bir ağaç gibi tek

ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine``

birbirini ötelemeden, itelemeden ve

ötekileştirmeden bir arada yaşamayı

beceremez mi acaba? Bu sorulara

idealizme veya romantizme kaçmadan

müspet bir yanıt vermek çok zor,

imkansız hatta.