Düşünüyorum da neydi hayat ağacı?
Savrulan yapraklar umutları,
Dalları hatıralarımızı,
Kökü benliğimizi anımsatan…
Neyleyim bene inmeyen damlaları,
Neyleyim solgun umutları,
Neyleyim buruk hatıraları…
Sahi umutlar olmadan yaşar mı insan?
Hatıraların tebessümü olmadan,
Benliğimizin hakikatleri olmadan,
Rengine aldandığımız mevsimler olmadan,
Adına şiirler yazılan özlem olmadan,
Hayat ağacından aldığınız nefes olmadan,
Her nefesle gelip giden kavuşmalar vedalar olmadan yaşar mı insan?
Yağmurun serenadı,
Güneşin solgun çehresi,
Akşam yıldızının sonsuzluğu,
Ay ışığının karanlığı yaran çehresi,
Gölgesinde oturup hayatın sorguladığımız ağaç olmadan,
Anlar mı insan hayatı?