Yıllar boyunca Anadolu’nun yollarında yürüyen emekli bir öğretmenin hikâyesi bu… 
Her durakta yeni bir öğrenci, yeni bir öğretmen, yeni bir yüz… Her şehirde, her köyde  başka bir coğrafya, başka bir kültür, başka bir hikâye…
Hasan Gölgeli, gittiği yerlerin kokusunu, insanın içini ısıtan misafirperverliğini ve yılların içinden süzülen dostluklarını anlatırken, satır aralarında da okura kendi hayat yolculuğunun izlerini bırakıyor.
Bu kitap, bir öğretmenin emekli olduktan sonra bile insanı, toprağı, sesi, ruhu dinlemekten vazgeçmediğini gösteren bir seyir defteri. Sohbet edercesine içten, yalın ve insana memleketini hatırlatan bir anlatı. 
Sonunda vardığı yer ise kendi kökleri, kendi gölgesi, kendi memleketi. Ama aslında okur anlıyor ki bir öğretmen nereye giderse gitsin, gölgesinde hep öğrencilerin gülüşü, meslektaşlarının selamı ve Anadolu’nun sıcaklığı var.