Kalemle kâğıdın en karşı konulmaz birlikteliği olan aforizmalara yıllar yılı yenildiğimi kabul ediyorum. Ama kabul edemediğim bir şey varsa, o da tüm bu cümlelerin çürümüş duvar diplerinde kaybolması olacaktı. Bu yüzden onların en azından bir kısmı bunca zaman sabırla beklemekle bir kitabı yurt edinmeyi hak etmişlerdi.