Yıllar yılı ezgileriyle duygularımızı yönlendiren Erdal Güney, bizi bu sefer kelimelerden inşa ettiği büyükçe bir fotoğraf makinesiyle yakaladığı birbirinden farklı anlardaki çeşitli karakterlerin dünyalarına ortak ediyor.

Bir vapurda, kamyonette, köyde, kasabada, dört duvar bir evin içinde, koltuğun tepesinde, mutfakta, aynadaki akiste...
Güney’in öykülerindeki mekânlar, samimiyetini ve gerçekçiliğini hep diri tutan insanları ağırlıyor; gündelik hayata dair çeşitli duyguları, politik ve hümanist bir üslupla buluşturuyor ve bizleri gecikmiş bir konuşmanın mahcubiyetiyle ilk sayfasına buyur ediyor.