Bir eşya ne zaman eskir? Üzerinden yıllar geçtiğinde mi, onu tutan el çekildiğinde mi yoksa hikâyesi unutulduğunda mı?

Aydın’ın Veysipaşa 1629 Sokağı’nda hiçbir eşya yalnızca eşya değildir. Eski bir saat çocukluğun gecelerini, bir ağızlık kaybedilmiş bir dedeyi, sararmış bir fotoğraf unutulmuş bir yüzü geri çağırır. Mezatlarda yükselen her peyle birlikte yalnızca nesneler değil; tutkular, geçim kaygıları, kırgınlıklar, dostluklar ve hatıralar da el değiştirir.

Yeşim Başal, sokağın eskicilerine, mezatçılarına, hurdacılarına ve koleksiyonerlerine kulak vererek bir şehrin görünmeyen hafızasını kayda geçiriyor. Tanıklık, anı ve sözlü tarihin iç içe geçtiği Eskici Hikâyeleri; geçmişin eşyalar arasında sessizce beklemediğini; insan insana anlatıldıkça yaşamayı sürdürdüğünü gösteren sıcak, sahici ve çok sesli bir anlatı.