Epicurus, İngiliz faydacıların öncüsüdür; ancak hedonizmi fedakarlıkla birleştirmeye çalışmaması bakımından onlardan farklıdır. “En fazla sayıda insanın en büyük mutluluğu” antik çağda benzeri olmayan bir formüldür. Kendi istekleri ile başkalarının istekleri çatıştığında ortaya çıkan sorun Epikür tarafından açıkça gündeme getirilmemiştir. Ancak Cicero’nun eleştirileri, Epikür’ün ahlak felsefesinin hedonist temellerine olduğu kadar, en azından onun egoizmine de yöneliktir.