Her biri ayrı bir değer olan Ashab-ı Kiram’ın içerisinde, bazıları farklı özellikleriyle ön plana çıkmaktadır. Bunlardan biri de Ebuzer el-Ğıfarî’dir.

Ebuzer’in, fikirleri, düşünceleri ve uygulamalarından dolayı bazı kimseler tarafından yanlış anlaşıldığını görmekte ve onun servet düşmanı olduğunu söyleyenlere rastlamaktayız. Ancak Ebuzer, asla doğruluktan ve haktan ayrılmamıştır. O ne servet düşmanıdır ne de özel mülkiyete karşıdır.

Servet düşmanı değildir, çünkü Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer’in halifeliği döneminde de zenginler vardı ve Ebuzer onlarla hiçbir sorun yaşamamıştı. Ebuzer toplumda fakirler, yoksullar ve muhtaçlar varken insanların mal ve servet biriktirmelerine, ihtiyaçtan fazla olan malın saklanmasına karşı idi.

Ebuzer, Hz. Osman döneminde İslam’dan uzaklaşıldığını, dünyevileşmenin arttığını, Resulullah ve ilk iki halife Hz. Ebubekir ve Hz. Ömer döneminde olmayan sosyal sınıfların oluştuğunu, zenginlerle fakirler arasındaki uçurumun gittikçe derinleştiğini görüyordu. Özellikle Muaviye’nin ve çevresindeki zenginlerin İslam’a aykırı tutum ve davranışları söz konusuydu. Adaletsiz bir gelir dağılımı vardı ve yöneticiler devlet hazinesini istedikleri gibi kullanıp lüks ve israf içerisinde yaşıyorlardı. Ebuzer bu yaşananlara karşı sessiz kalamazdı. Ortada zulüm, haksızlık ve kötülük vardı ve bunlar düzeltilmeliydi.