Felsefe tarihi, gerçekte insan(ın) arayış(ı) tarihidir. Arayan varlık, sonuçta bulduğu “her ne ise o” olana göre konumlandırır kendini. Bu bir madde ise insan, kendisini bir madde; bir ide ise kendisini bir ide olarak tasarımlar. Dolayısıyla arayışın kaynağı da hedefi de yine kendisidir. Tıpkı düşüncenin kendi üzerine katlanması gibi insan da kendi üzerine katlanır. Öte yandan tıpkı düşüncenin, kendini kendine tamamıyla nesne yapamaması gibi insan da kendisini kendisine tamamen nesne yapamaz. İster söz konusu farkındalık olsun ister olmasın netice fark etmemektedir. Hem ilkel hem de modern zamanlarda form değişse de mahiyetin değiştiğini söylemek pek mümkün değildir. Çünkü insan(ın) doğası bunu icbar etmektedir.