Klasik Türk şiirinin yerleşik estetik sınırlarını zorlayan Sebk-i Hindî, edebiyat tarihimizin en radikal üslup kırılmalarından birini temsil eder.
Henüz yirmi yaşına ulaşmadan vücuda getirdiği divanıyla klasik söyleyişin dışına çıkan Fehîm-i Kadîm, Hint üslubunun karakteristik özelliklerini bir prototip yetkinliğiyle sergiler. Bu çalışma; Fehîm’in kelime kadrosundaki köklü değişimden alışılmışın dışındaki imge dünyasına, yoğun çağrışımlarla örülü dilinden klasik mazmunlara getirdiği yeni yorumlara kadar özgünlüğün tüm boyutlarını irdeliyor.