Bazı kitaplar anlatmak için yazılmaz.
Bazı kitaplar, anlatılmayanın yükünü taşımak için yazılır. 
Bu sayfalarda bir hikâye arayan yanılır.
Çünkü bu metinler yaşanmış olanı değil, içte kalmış olanı kayda geçirir. Burada kelimeler süs olsun diye dizilmez; her biri bir suskunluğun içinden çıkar. O yüzden bu kitap hafif okunmaz. Çünkü hafif yazılmamıştır. 

“Derdime Vâkıf Değil” bir yakınma değildir.
Bir serzeniş hiç değildir.
Bu kitap, insanın anlaşılmadığı hâlde ayakta kalmayı öğrenmesinin ağır ve sessiz hikâyesidir.

Anlatılan acılar büyük değildir belki; fakat derindir. Çünkü derinlik, bağırarak değil, bekleyerek oluşur. Bu sayfalarda bağıran cümleler yoktur. Ama uzun süre susmuş bir kalbin izleri vardır. 
Bu kitap, okuruna şunu vaat etmez:
“Beni anla.”
Şunu söyler:
“Anlaşılmadan da insan kalınabilir.”

Eğer bu metinler seni durduruyorsa, bil ki bu duruş boşuna değildir. 
Çünkü bazı kitaplar okunmaz; yük olunur.