Fâsıklık İslam`ın kutsal kitabında kendini gösteren bir kavramdır. Bu kavram ilk kez Farabi tarafından felsefi ve sosyal boyutuyla siyaset felsefesinde yer edinmiştir. Farabi bu kelimeyi Arap dilinin incelikleri ve Kur`an`ın kavramı tanımlama özelliğini dikkate alarak siyaset felsefesinde sosyolojik bir kavrama dönüştürmüştür. İnsanın oluşturduğu veya doğruluğuna inandığı değerleri yaşama geçirmeme "fâsıklık"tır. Fâsık olmak, yapması gerekenlerle ilgili yeterli bilgiye sahip olan ancak bunları eyleme koymayan ya da bir kısmını ihlal eden kişiye denilir. Bazı kişiler mutluluğu ve ona götürecek yolları bildikleri halde, buna göre hayatlarını düzenlemezler, cahillerin fiillerini ve ahlaksızlıklarını yaşarlar. Bu kitapta `fâsıklık`ın bireysel tezahürü, psikolojik özellikleri ve bunun bizim etik anlayışımız üzerine etkileri incelendi. "Fâsık" ve "Fâsıklık" kavramı ile dini bir gönderme amaçlanmadı. Bu terimler daha çok felsefik, sosyolojik ve psikolojik bir kavram olarak ele alındı. Bu kavramdan yola çıkılarak bir siyasetçi örneklemiyle bireysel boyutta etik değerlerin yozlaşması ortaya konulmak istenildi.