Bozkırın rüzgârı kavakların yapraklarında değil, insanların iç dünyasında eser Çorak Ocağı’nda. Yarım kalmış sevdalar, içe gömülen sırlar ve alın yazısına direnen yürekler. Taşranın ağırbaşlı ikliminde yeşeren ama çoğu zaman solmaya mahkûm kalan aşkların, aile bağlarının ve hayat mücadelesinin hikâyesini anlatıyor bu kitap. “Akşam Ezanı”nın sabırla yoğrulan duasından, “Şaşı Bekir”in saf sevdasına... “Nikâh Memuru”nun acı ironisinden, “Yoksul Düğüm”de Osman’ın çözülemeyen bağrına... Adem’in “Derd-i Derunum”da sürdürdüğü içsel arayıştan, “Kırık Yemin”in ve “Kal Kaldı”nın sızısına... “Dalda Asılı”nın dillendirilmemiş aşkından, “Tahtadan Papatya”nın masumiyetine kadar; her bir hikâye taşranın kalbine sinmiş bir iz, bir umut, bir hüzün bırakıyor. Hasan Ali Koçak, yalın ama derinlikli üslubuyla, bozkır insanının iç dünyasını, kırgınlıklarını ve umutlarını dokunaklı bir dille resmediyor. Her hikâyede okur hem kendinden bir iz buluyor hem de başkalarının hayatına tanıklık ederek kendi yolculuğunu sorguluyor.