Pervanelere yüklenmiş kar taneleri

Gökten aci, keder, hüzün, gözyaşi getiriyordu. Bizim de sevdiklerimiz, sevildiklerini bilmeyen sevgililerimiz vardi. Görevli sürekli deftere düşüyordu *mevten duhul, mevten duhul’’ bizler hastane görevlileri, doktorlar, hemşireler acilin önünde hüzün içinde şaşkinlikla bakarken; vicdanlarimizin önünden, bizlerden hesap sorar gibi ölüler geçiriliyordu… aileler çocuklarini uyarmaya başladilar *aman sakin ha! O adamdan kitap falan alma gominis bulaşir’’