“Delilik ile dahilik, akıl ile hezeyan arasındaki o ince çizgiye; ‘İnsan Harası’na hoş geldiniz.” 
Mahmut Yesari, bizi bu kez Bakırköy Bimarhanesi’nin soğuk duvarları arasına, kendi tabiriyle bir “insan harasına” götürüyor. Elinizdeki metinler, kendini “Mehdi” ilan edenlerden, Dünya Güzeli Keriman Halis’e methiyeler düzen şairlere kadar, sırça köşklerinde yaşayan yaralı ruhların geçit törenidir. Yazar, tel örgülerin arkasındaki insanları korkutucu birer figür olarak değil, birer dert ortağı sıcaklığıyla anlatırken, okuru yargılamaya değil anlamaya davet ediyor. 
Hikâyelerin finalinde ise zihninize şu sarsıcı soru mıhlanıyor: Deliren aslında kimdir? Tel örgünün içindekiler mi, yoksa dışarıda “akıllı” geçinenler mi?