Evet bu, uzun bir hikâye... Elimde olsaydı onu daha da uzatır mıydım? Hayır. Belki de elimde olmadığı için böyle konuşuyorum. Bilemiyorum. Ancak şundan eminim: Daha uzun olması, onu daha iyi bir hikâye yapmayacaktı. Çünkü bir hikâyenin iyi ya da kötü olması, uzun ya da kısa sürmesi ile ilgili değildir. Bir hikâyeyi iyi bir hikâye yapan, anlatmaya; çok iyi bir hikâye yapan ise dinlemeye değer görülmesidir. Aslında ben, sadece tek bir kez yaşanabilir olmalarından sebep, iyi ya da kötü fark etmeksizin bütün hikâyelerin eşsiz olduklarını düşünüyorum. Eğer kendi hikâyemi övmek konusunda aşırıya kaçmak ile suçlanmayacağımdan emin olsaydım, gönül rahatlığı ile “eşsiz” yerine, “muhteşem” derdim. Belki de demeliyim; çünkü bu, içinde benim de olduğum bir hikâye. Başkalarının onun hakkında ne düşündüklerini bilemem. Doğrusu bu pek umurumda değil ama kendim için, pekâlâ “muhteşem” olduğunu söyleyebilirim...