Sırtını yolun araç geliş yönüne vermiş çaprazlama geçiyor karşıya. Ama ne geçiş, sallana sallana! Gözünü kilitleyip kafasını gömdüğü telefonda okuduklarının temposu adımlarına doğrudan yansıyor… İleri atılmak için kalkan ayağı, havada bir-iki saniye kalıyor, ardından sarhoş-paytak hızlanıyor yere basışları; sonra yine sağırlaşıyor. Uzun boyunun gölgeleyemediği hatırı sayılır bir kilosu var. Bu, beni daha da heyecanlandırıyor izlerken; ya atik davranamazsa, ya kendini çekemezse diye. Gözüm yolun ilerisinden görünmesi muhtemel araç arıyor korka korka. Neyse ki korktuğum olmuyor; nihayet karşı kaldırıma basıyor ayakları, ben de rahat bir nefes alıp derince ohhh çekiyorum.  

Tombalak,
Elinde telefon,
Yürüyorsun ağır aksak.
Çarpılacaksın bir gün;
Dön bir de yola bak!