“Hac zamanının, torik mevsimine denk geldiği beş yıl önceki o sonbaharda, kutsal topraklardan dönen kafile, iskelede bek- leyen kalabalıkla kucaklaşıp ağlaşırken herkesin aklında olup da sormayı taze hacılığına yakıştıramadığı, tavaf sırasında bile geçmiş senelerin torik çetelesini tutturup sonra da tövbe istiğfar ettiren o meşum istek, Binnaz’ın yetmiş yaşındaki anacığının dilinden öyle bir heyecanla dökülmüş, kadın öyle bir hasretle sormuştu ki, Hac ibadeti boyunca doksan dokuzluk tespihi “Torik, torik, torik...” diye çekerek dolandığı sanılan kadıncağıza, iskeledeki kalabalık hep bir ağızdan cevap vermişti.”

Çal Bahtiyar, büyük bir dil işçiliğiyle inşa edilmesinin yanı sıra, acılarla sarmalanan insanın kendine uzattığı yardım elidir. Bu el, onu teselli edecek ve yeniden gülümsetecek.