en büyüğümüz filozoftu, her şeyi bilirdi de, bilmezdi tanrı’yı. ona inanır, ona güvenirdik biz de. çok kere test ettim düşündüklerini; tersinden sorarak! 
mutlu değildim ve ona inanmaya, ona sığınmaya karar verdim. 
en küçüğümüz rahattı, beni filozof sanıyor, canı kime inanmak isterse ona inanıp, yanıtlar sorularını karşılamadığında, büyük kardeşe sığınıyordu. 
sorularımı küçük kardeşe sormaya, yanıtları büyük kardeşe söylemeye başladım. 
büyük kardeş düşünmek, küçük kardeşle konuşmak zorunda kaldı. alıp satıyor, büyütüyordum ben de işimi