Aslına bakılırsa “yapıt” özelinde, “buçuk” kural, “tam” istisna (tüm “yapım” sürecini düşünürsek). Ama “buçukta kalmak” feci kâbus. Gene de bazen sormuyor değilim, acaba “tam”ın laneti mi daha feci. Belki de “buçuk”un kâbusu sigortamızdır.

A.S.

Buçuk, bir “şey” ile bir “başka şey” arası, ama tam ortası. Öyleyse, birbaşınalığında ölçü ya da değer. Yarım mı? Biten önden bilinmedikçe buçuğa boyut biçilemez. Öyleyse, bir, yarımdan azı ya da fazlası. Özgün kapsama alanı bu ise, nasıl oluyor da “tam ortası” ile çakışmıyor “yarım”? Başından (kendi) ucuna başınabuyruk yolaldığı, gerçekleşmediği hâlde gerçekleştiği için.

E.B.