İktidar hırsı, masum bir kan ve vicdanın affetmeyen ağırlığı. Aleksandr Puşkin, ölümsüz eseri Boris Godunov’da, tahta çıkmak için çocuk yaştaki veliaht Dimitri’nin ölümüne göz yuman bir çarın ruhsal yıkımını sarsıcı bir dille anlatıyor. Kremlin’in karanlık koridorlarında ve karlı Moskova meydanlarında vicdan azabıyla boğuşan Boris’in kurduğu düzen, ölü prensin adını kullanarak uzak tahta yürüyen hırslı bir keşişin gölgesiyle sarsılır. İhanetlerin, siyasi hesapların ve halkın sessiz isyanının ortasında, gücün insanı nasıl yozlaştırdığını ve kanla kurulan bir tahtın asla huzur getirmeyeceğini çokan gösteren, tarih ve trajedinin kusursuz birleşimi olan büyük bir başyapıt.