Furkan bir yandan yaşadığı ağır koşullara yazarak katlanırken, bir yandan da tarihsel bir tanıklığı yerine getiriyor. Bunu şahane bir şekilde yapıyor, tıpkı kendisinden önceki yazarlarımızın yaptığı gibi. Ve kitabın son satırlarını bitirip öylece kaldığımızda aklımızdan şunlar geçiyor: İnsan bu hale düşürülmemeli. İnsan bu hale düşürülmüşse, insan insanlığından utanmalı.
Ahmet Ümit
Kimilerine çılgınlık, kimilerine deli cesareti gibi gelebilir Furkan’ın yaptıkları. Onu ayakta tutan hakikate duyduğu aşk ve onu haykırma isteğiydi. Cümlelerini kuşanıp mücadele etti.
Sami Menteş
Furkan’ı kapatan, terbiye etmeye çalışan sanrı sahibi korkakların canını sıkan “hararetli vicdan” girdiği hapishanenin gerçeklerini en yalın haliyle milyonlarla buluşturuyor.
Can Bursalı
Bu kitap, yargı sopasıyla tutsak edildiği sanılan bir gazetecinin ne olursa olsun yazmaya, tanıklık etmeye devam ettiğinin göstergesi. Ve en önemlisi, Furkan’ın öykülerinde tekrar ettiği sözü tuttuğunun da kanıtı: “Sizi unutmadım; ölümsüzleştirdim.”
Ilgaz Gökırmaklı