“Bitmeyen Kavga”; görmezden gelinenlerin, susturulanların ve direnenlerin sesi olsun diye yazıldı. Emeğiyle var olanların mücadelesine ortak olmak için, alın terinin görünmez sayılmaması için bu kitap bir farkındalık, bir hatırlatma vesilesi aynı zamanda.
Bu öykülerde anlatılanlar, birbirinden kopuk ve bağımsız gibi görünen hayatların aslında aynı gerçeklikte yaşandığı ve yaşanacak olmasını vurgularken, aynı yorgunluğun, aynı suskunluğun, aynı bekleyişin bir tezahürü olarak karşımıza çıkıyor. Bir hastane koridorunda, bir şantiye kenarında, yerin altında ya da uzun bir yolculuğun ortasında...
Ve bu yüzden, bu öyküler yalnızca okunmak için yazılmadı. Duyulmak ve hatırlanmak isteyen haklı kalabalıkların bir nişanesi olsun diye yazıldı.
“Geçmişin İzinde” üçlemesi ve “Kağıttan Kanatlar” yazarı Cihan Ormancı, toplumsal dayanışmanın kökenine inerek salt gerçekliğin simgesi olan işçi sınıfının ve emekçilerin sesi oluyor.
“Biz ‘şükredin’ denilerek hakkı gasp edilenlere yapılan zulme itiraz ediyoruz. Çünkü biliyoruz, hak verilmez, alınır. Onur eğilerek korunmaz, dik durarak korunur. Ekmek,
adalet, ve özgürlük ancak birlikte mücadele edilirse kazanılır.

Benim bir hayalim var kardeşlerim; Bir gün hiçbir emekçi, hakkını istediği için kapının önüne konulmayacak!”