Prof. Dr. Kemal Sayar’ın ön sözüyle neşredilen eserinde Sherry Turkle, dijital çağın insan iletişimini nasıl yeniden tanımladığını anlatıyor. Yeni medya araçları, bizi bir yandan sürekli “bağlı” tutarken öte yandan sahici teması, yüz yüze konuşmayı, sessizce dinlemeyi unutturuyor.
Arkadaşlıklar paylaşıma, aşk mesajlaşmaya, aile ilişkileri ekranlar arasındaki aralıklara sıkışıyor.
Teknoloji artık mahremiyetimizin değil, iletişim biçimlerimizin de mimarı.
Ekranlar aracılığıyla konuşuyor, mesajlarla duygularımızı aktarıyor, sosyal medya üzerinden binlerce “dost”la aynı dijital evrende yaşıyoruz. Ancak bu kesintisiz iletişim hâli, görünürdeki yakınlığın ardında derin bir yalnızlık gizliyor. Paylaştıkça eksiliyor, bağlandıkça uzaklaşıyoruz.
Birlikte Ama Yalnız, modern iletişim çağının en sessiz çelişkisini dile getiriyor:
Bir yandan görülmek, duyulmak, paylaşmak istiyoruz; diğer yandan, gerçek temasın yükünden kaçıyoruz.
Turkle, bizi ekranların büyüsünün ötesine, iletişimin insani özüne çağırıyor.
Teknolojiyle kuşatılmış bir dünyada, aynı soruyla karşı karşıyayız: “Birbirimize bu kadar bağlıyken, neden hâlâ bu kadar yalnızız?”