*Tamer’i biliyo musun?*
*Uzun? Sakallı olan mı?
*Hah o evet!*
*Niye sordun ki?*
*Ölmüş lan, damdan atmış kendini.*
*Ha siktir!*

İntihar fikrini sıradanlaştırıp adamların konuşmalarını arkamda bırakarak içeri girdim. Üç yatak vardı içeride. *Beyinleri kanamış üç insanı 5 metrekare odaya tıkmanın adı ne zamandan beri sosyal devlet oldu?*, diye düşünmemeye çalışarak çünkü kafam o sırada kızı delirmiş kadının topuğu yırtılmış çorabıyla meşguldü Mithat’a dönüp en içten gülümsememle:

*Vay! Aslan bacanak, naber yaaa?* dedim.

Bacanağın yatağının hemen yanındaki sehpada yarım kilo muz, bir kilo armut, bir kilo elma ve yarım şişe kolonya duruyordu. O an delirdim ve bir daha eve dönemedim.