Ayşe Kaplan, “Bir Ustanın Elleri”nden süzülen emekten, “Kars Treni ve Ben” ile çıkılan o uzak yolculuklara kadar hayatın tüm renklerini tek bir solukta buluşturuyor.
“İki Apartman Arasındaki Bulut” kadar sıkışmış, “Kanadı Kırık Arı” kadar yaralı ama her daim umut dolu bu öyküler; bizi kendi iç dünyamızın “Kör Oda”larında bir keşfe çıkarıyor.
Hırsızdan gelen bir mektup, yeni doğan bir acının kokusu ve yüreğe dokunan samimi bir dokunuş… Bu kitap, hayata ve insana dair tutulmuş en içten kayıttır.
“Bazen sadece susarsın ve öyküler konuşmaya başlar.”