Cemâlnur Sargut, çağımızın gürültüsü içinde insana yeniden kalbini hatırlatan bir gönül insanı mı; yoksa görüşleri, dinî ve fikrî açıdan daha dikkatli biçimde sorgulanması gereken etkili bir tasavvuf yorumcusu mu?

Mehmet Sait Uluçay, Bir Gönül Dilinin İmkânı ve Sınırları adlı bu çalışmasında Cemâlnur Sargut’u ne peşin bir hayranlıkla yüceltiyor ne de birkaç tartışmalı söze indirgeyerek mahkûm ediyor. Onun hayatını, beslendiği Ken‘an Rifâî–Sâmiha Ayverdi geleneğini, tasavvufi ve felsefi düşüncesini, modern insan üzerindeki tesirini ve etrafında oluşan eleştirileri hakkaniyetli bir bakışla ele alıyor.

Aşk, hiçlik, insan-ı kâmil, vahdet-i vücûd, mürşit–mürid ilişkisi, kadın ve manevî otorite, tesettür, hoşgörü, hizmet ve toplumsal sorumluluk… Kitap, Sargut’un düşünce dünyasını bu temel kavramlar üzerinden incelerken önemli bir sorunun izini sürüyor: Geleneksel tasavvuf, özünü ve ölçülerini kaybetmeden modern insana yeni bir dille ulaşabilir mi?

Şair, romancı, denemeci ve kültür insanı Mehmet Sait Uluçay; uzun yıllara dayanan yazarlık, yayıncılık ve kültür yöneticiliği tecrübesiyle kaleme aldığı bu eserde sevgi ile eleştiriyi, gönül ile aklı, zâhir ile bâtını aynı düşünce zemininde buluşturuyor.

Bir Gönül Dilinin İmkânı ve Sınırları, Cemâlnur Sargut’u daha yakından tanımak isteyenlerin yanı sıra günümüz tasavvuf anlayışını, dinî otoriteyi ve modern insanın maneviyat arayışını sorgulayan herkes için açık bir düşünme daveti sunuyor.

Çünkü insanın kalbine dokunan her sözün bir imkânı olduğu kadar bilgi, ölçü ve sorumlulukla belirlenen bir sınırı da vardır.