İç kalede yaşayanlardan ayrı olarak buradaki sarnıçlardan gelen suyun yetersizliğini bahane eden bir kısım halk sahilin hemen dibinden başlayan düzlüklerde, ağaçlar ve meyve bahçeleriyle çevrili huzur dolu mahalleler oluşturmuş; Alaiye’nin ileri gelenleri ve hatta beyin kendisi bile bu düzlükleri mesken tutmuştu. Memluk ülkesinden, Cebel-i Frenkan’dan, Bizans topraklarından, Ceneviz ülkesinden gelen tacirler kereste ve reçine alıyor; ipek ve köle satıyordu. Konya’nın iskelesi gibi görülen Alaiye’de alınıp satılan mallar; Selçuklu`nun zamanında açtığı kara yolu üzerinden Diyar-ı Rum’un denize uzak şehirlerine, gemilerle de Kuzey Afrika ve Ege Denizi’nin içlerine hatta Konstantiniyye’ye kadar gidip geliyordu.