“Dokuz yıl önce, Arap asıllı ve Zengibar doğumlu olduğumu bilen çocuklarım için hayatımdan bazı kesitleri yazmaya karar verdim. Beden ve ruh olarak yorgun düşmüştüm. Bu yüzden, büyüdüklerinde hayatımdaki onca değişimi ve gençliğimden kalan hatıraları onlara bizzat anlatabilecek kadar yaşayacağımı sanmıyordum.

Anılarımı kaleme almaya başladım ve bunu da çocuklarıma duyduğum sevgi ve bağlılıkla yaptım. Onların sevgisi, uzun ve kaygı dolu yıllar boyunca tek tesellim oldu; şefkatli anlayışları da en ağır sıkıntılarımda beni umutsuzluğa kapılmaktan alıkoydu.”

Bu kitap, Arap toplumunda yetişmiş bir prensesin hatıralarını ve hayatının son yıllarını geçirdiği Avrupa’daki yaşamını anlatıyor. İki kültürün karşılaştırıldığı görkemli bir eser…