İnsanların şehirlerle ilişkisi çok boyutlu, karmaşık, belirsizliklerle yaşanan ve dile getirilmesi zor bir ilişkidir. Nazmi Bayrı, Bir Acayip Şehir’de bir şehrin farklı yüzlerini sosyal kültürel yönleriyle, karşıtlıklarla ve gerilimlerle ortaya koyar. Onun anlatısında ülkedeki siyasal gelişmelerin şehirlere yansımalarını ve yol açtığı sorunları, toplumsal kutuplaşmaları da görürüz. Değişen şehirler ve mekanlar, insan ilişkileri, hüzünle anımsanan geçmiş, gelecekle ilgili kaygılar ve umutlar arasındaki insanın yaşama deneyimleri çerçevesinde varoluşumuzun anlamına ilişkin sorgulamalar da dikkat çeker. Bayrı, yalnızca kentlerin değil köylerin de geçirdiği sancılı bir değişim sürecinden izlere ve kesitleri dile getirirken, aynı zamanda kaybolan insani değerleri anımsatır. Bu çerçevede geçmişin acılarını, politik gerilimler ekseninde geçen günleri anımsatan Bayrı, bu bağlamda okuru da bir yüzleşmeye ve değerlendirmeye çağırır.
Bir Acayip Şehir’de anıları ve düşleriyle, umutları ve kaygılarıyla var olma mücadelesini sürdüren insanın bir dinginlik arayışı ve özlemi de kendini hissettirir. Şehirden doğaya ve yeniden şehirlere yönelen insanın her şeye karşın boğuntularla sıkıntılarla özgürlük ve mutluluk arayışını dile getiren Bayrı, direnen mücadele eden sorgulayan insanlarla akışa kapılıp sürüklenen insanlar arasındaki farklılığı da çarpıcı biçimde ortaya koyar. İnsani inceliklere dokunan ve insan yaşamındaki fırtınalı günlerin izlerinde dolaşan Bayrı, yalnızca bir şehrin değil ülkenin de acayip hallerine dikkat çeker, çözemediği sorunların gerilimlerin sarmalında sürüklenip giden bir topluma yönelik eleştiriler de sosyal bir uyanışın ve aydınlanmanın canlanması için estetik bir başkaldırı olarak görülebilir… 
Ahmet Üsküplü