Türk basın tarihi mahpushanelerde yazılmıştır. Ve bu tarihin, en dirençli tanıklarından biri Ali Sirmen’dir. Benim Hapishanelerim de bu zor zamanlardan beslenen, Türkiye’nin yakın tarihine içeriden bakabilen, demir kapıların ardında şekillenen bir düşünce atlasıdır. 
Sirmen, Mamak’tan Sağmalcılar’a uzanan mahpusluk yıllarını anlatırken, okuru yalnızca bir hücrenin içine değil; aynı zamanda bu ülkenin demokrasi sınavının en karanlık eşiklerine götürür.
Onun anlatısında hapishane düşüncenin bilenip keskinleştiği, dostlukların sınandığı, ironinin ve direncin hayata tutunduğu bir alandır. Gözaltılardan cezaevi avlularına uzanan bu yolculukta, Türkiye’nin aydınlarının ortak kaderi satır aralarında yeniden kurulur.
Sirmen’in dili, acıyı büyütmek yerine onu anlamaya, hatta yer yer gülümsemeyle aşmaya çalışır. Çünkü bu satırlarda nasıl ayakta kalındığı, nasıl direnildiği ve en önemlisi, nasıl insan kalındığı vardır. 
Benim Hapishanelerim, Türkiye’de gazeteciliğin bedelini, hafızasını ve onurunu anlamak isteyen herkes için vazgeçilmez bir tanıklık.